άλλη μια

γέννα με πάλι μαμά

 

αυτή τη φορά θάλασσα

 

μα πρώτα,

 

γύρνα με πίσω,

 

σ’εμένα.

 

 

μια ρίζα εδράζεται στο στέρνο μου

απλώνει τα πλοκάμια της,

αναρριχάται στον οισοφάγο μου

εκεί καρaδοκώ και πάλι εγώ με το κλαδευτήρι

μεταμφιεσμένη σε κηπουρό

its only once.

one for me

one for you

but its now,

or

it’s gone

please

stay

around

Μια

αγκαλιά και κάποιος ας μου πει

κατι

οτιδήποτε

χαρούμενο

Πίσω απ’το πρόσωπο

κάθισα την ομορφιά στα γόνατά μου

και τη βρήκα πικρή

 

 

 

Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα

 

 

..

 

 

where is my mind? 

σε λίγο

από κοντά

7

-κι αν σου ‘λεγα, τι θα καταλάβαινες;

-τίποτα

Αλλού

Κάπου, δεν ξέρω πού, πάντως όχι εδώ.

Τουλάχιστον αν ήταν κάπου συγκεκριμένα,

θα είχα από κάπου να φύγω.

Αλλά τώρα δεν έχω. Γιατί δεν ξέρω πού είμαι.